Alexandra Gabunia

SHOWROOM WITH ARTIFICIAL FLOWERS, PANDORA’S BOX, PLANETARIUM ETCETERA

2010-11-19T08:44:00.001-08:00

გამოფენის ვიდეო ვერსია

"მან შექმნა ყვავილები თავისი ფესვებისგან" (სოფია ჩერქეზიშვილი)

სამხატვრო აკადემიის დიდ საგამოფენო დარბაზში 2010 წლის 25-30 ნოემბერს ჯგუფური გამოფენა გაიმართა. მონაწილეობდნენ: დავით ალექსიძე, ნატალია ამირეჯიბი დე პიტა, მაკა ბატიაშვილი, გია ბუღაძე, თეა თელია, გიორგი კეკელიძე, გურამ კვარცხალაია, როკო ირემაშვილი, კონსტანტინე მინდაძე, ოლეგ ტიმჩენკო, სოფია ჩერქეზიშვილი, შალვა ცხოვრებაძე. ხოლო სამხატვრო აკადემიის სარკეებიან დარბაზში წარმოდგენილი იყო ანტონ ბალანჩივაძის და ანტონ სოკოლოვის - "Freezlight Project“ (სლაიდშოუ).

შესავალი:

100კვ.მ. განფენილი ოქროსფერი ყვავილების სკულპტურული ინსტალაცია (სოფია ჩერქეზიშვილი), ძლიერი თეთრი ნათებით „პანდორას ყუთი“ (დავით ალექსიძე) და ნეონის (წითელი, ყვითელი, ლურჯი) „პლანეტარიუმი“ (კონსტანტინე მინდაძე) წინანდლში, ჭავჭავაძეების სასახლის ეზოში გარეექსპოზიციისთვის შეიქმნა, ჟურნალი „ტაბულას“ მხარდაჭერით - ტრადიცია/ინოვაცია კონცეფტის ფორმატში.

„მან შექმნა ყვავილები თავისი ფესვებისგან" (სოფია ჩერქეზიშვილი)

დახვეწილი, მხატვრული გემოვნებით გამორჩეული ჭავჭავაძეების სასახლის მიმდებარე ტერიტორიის დღევანდელი ვიზუალური ხელოვნების მეტაენით დატვირთვა მიმართული იყო თავისებურად უნიკალური განცდის აუცილებლობის გაჩენისაკენ - ისტორიულ ზონაში შექმნილიყო პრეცენდენტი გარეგამოფენისა - მოდერნისტული, ჰიპოთეტური მულტისენსორული, ხელოვნების ფარგლებში.

წინანდლის გამოფენა იყო ფუნდამენტი, რაზეც აიგო სამხატვრო აკადემიაში ახალი ექსპოზიციის არქიტექტურა, ხოლო კურატორების მხრიდან, სხვა ავტორების დამატების, არსებულიდან სელექციის და ახალი ნამუშევრების შექმნის სტიმული გახდა.

გამოფენის შესახებ:

გარე სივრციდან, „პლენერიდან‟ სამხატვრო აკადემიის „SHOWROOM‟-ში გადმოტანილმა ინსტალაციებმა ხელოვნური განათებების აუცილებლობა გააჩინა. შესაბამისად, წარმოქმნილი შუქ-ჩრდილის დიქიტომია ტრანსფორმირდა - არა ტოტალურად, არამედ „გამოყენებითად“, აქცენტების დასმით, ხოლო ქაოტურად წარმოქმნილი ბლიკები, ნახევარტონები, რეფლექსები და დარბაზის ჭრელ იატაკზე დაცემული ჩრდილები დამთვალიერებელს თავისებურ ილუზორულ ველს სთავაზობდა, სადაც თითოეული მხატვარი თავის ნამუშევარს წარადგენდა „საჩვენებლად“. კურატორების აზრით, „SHOWROOM“ის ფორმატი თვისობრივად განსხვავებული აღქმის და თვითრეფლექსიის საშუალებას იძლეოდა...

„რატომ გგონია, რომ მეშინია სიბნელის?“ (სოფიო ჩერქეზიშვილი)

„ლუმინოფორი“ (გია ბუღაძე)

"უსასრულო მარათონი წრეში" (თეა თელია)

“გამგზავრება” (მაკა ბატიაშვილი)

შუქის მხატვრობა (ანტონ ბალანჩივაძე, ანტონ სოკოლოვი)

ჭაბუკიანის „ვიდეოქორეოგრაფია“ (ოლეგ ტიმჩენკო), ვარდის ჭკნობა მოციმციმე შუქების გარემოცვაში (ნატალია ამირეჯიბი დე პიტა),"გააპრიალეთ თქვენი სულები, რომ კარგად გაიყიდოს“და "პანდორას ყუთი" (დავით ალექსიძე) - ვიზუალურად სადა ფორმები - კუბი, მართკუთხედი და მათ გარშემო წარმოქმნილი ინტელექტუალური თუ ემოციური ინტრიგა;რეალურის და არარეალურის მიჯნაზე მყოფი ნეონის პლანეტასკულპტურების ფერადოვანი ნათება

პლანეტარიუმი (კონსტანტინე მინდაძე)

სამი ტორსი, ანიმაცია, პროექცია, ტექსტი, "ტრიალოგი"(როკო ირემაშვილი, გურამ ქვარცხალაია,შალვა ცხოვრებაძე)

როკო ირემაშვილის ვიდეოსკულპტურა - „კრეატიული პოეზიის საძოვრები“- გიორგი კეკელიძის ტექსტის მედიტაციური კომბინაციით - „მერვე დღეა მჭლე ბალახს ვჭამ“-„მერვე დღეა მჭლე ბალახს ვჭამ“- „მერვე დღეა მჭლე ბალახს ვჭამ“....

მრავალფეროვან მედიუმებში ვიზუალიზირებულმა კონცეფციებმა (გრაფიკა ორგმინაზე, ფლურესცენტული საღებავი, პლასტელინი-ხე-ტექსტილი, სკულპტურასა თუ ობიექტში ინტეგრირებული ვიდეო) შუქით მანიპულირებამ, შუქ-ჩრდილის მონაცვლეობამ და ორგანულმა ხმოვანმა რიგმა ძლიერი ემოციური დატვირთვა შესძინა დამთვალიერებლს. „ჩრდილი, ხომ ისეთივე შემცვლელია, როგორც შუქი“...

მხატვრები:

1. დათო ალექსიძე „პანდორას ყუთი“ (ობიექტი) და „გააპრიალეთ თქვენი სულები, რომ კარგად გაიყიდოს“(ობიექტი)
2. ნატალია ამირეჯიბი დე პიტა "Psyche" (ვიდეოინსტალაცია)
3. ანტონ ბალანჩივაძე და ანტონ სოკოლოვი "Freezlight Project” (სლაიდშოუ)
4. მაკა ბატიაშვილი "გამგზავრება" (ინსტალაცია)
5. გია ბუღაძე "ლუმინოფორი" (ინსტალაცია)
6. თეა თელია "უსასრულო მარათონი წრეში" (ინსტალაცია)
7. როკო ირემაშვილი, გურამ ქვარცხალაია, შალვა ცხოვრებაძე „ტრიალოგი“ (სკულპტურაში ინტეგრირებული ვიდეო)
8. გიორგი კეკელიძე და როკო ირემაშვილი „კრეატიული პოეზიის საძოვრები“ (ვიდეო)
9.კოტე მინდაძე "პლანეტარიუმი" (ინსტალაცია) და “V-Obelisk” (სკულპტურა)
10. ოლეგ ტიმჩენკო "კონსტრუქციულო დიალოგი" (ვიდეო)
11. სოფია ჩერქეზიშვილი " მან შექმნა ყვავილები თავისი ფესვებისგან" (ინსტალაცია) და „რატომ გგონია, რომ მეშინია სიბნელის?“ (ობიექტში ინტეგრირებული ვიდეო).

კურატორები:

ალექსანდრა გაბუნია (alexandra@actualart.ge; ტელ.899 272353) ,
ნინო გუჯაბიძე (nino@actualart.ge; ტელ.877 470540

Curators:
Alexandra Gabunia (alexandra@actualart.ge; TEL. +995 99 272353)
Nino Gujabidze (nino@actualart.ge; TEL. +995 77 470540).

Artists: David Alexidze, Natalia Amirejibi De Pita, Anton Balanchivadze, Maka Batiashvili, Gia Bugadze, Thea Telia, Giorgi Kekelidze, Guram Kvartskhalaia, Rocko Iremashvili, Konstantin Mindadze, Oleg Timchenko, Sophia Cherkezishvili, Shalva Shalamberidze.

In the Mirror Hall of Tbilisi State Academy of Art was presented by Anton Balanchivadze and Anton Sokolov - "Freezlight Project“ (slideshow) .

Introduction:

The sculptural installation of golden flowers (Sophia Cherkezishvili) covering 100 square meters with strong white lightening ,, Pandora’s box” (David Alexsidze) and Neon (red, yellow , blue) ,,Planetarium’’ (konstantine Mindadze) were created for the outdoor exposition in Tsinandali with the support of the magazine ,,Tabula” within the frame of the conception - Innovation/Tradition .

The conduction of outdoor exhibition of contemporary visual art in the historical zone such as Chavchavadze’s palace is the first precedent conditioning unique feeling, the outdoor exhibition within the frame of modern, Hypothetic, multisesnsual art..

Sophia Cherkezishvili. "She made flowers from her roots" (Installation)

Tsinandali exhibition was a base on which the constitution of the new exposition was made. The adding of other authors by the curators became a stimula for selection of the works from old ones and new works.

On the exhibition

The transfer of the installations from outside to ,, Showroom’’ of Academy required artificial lightening. The special accents are made. On light and reflections.The shadows and lightening create mystic atmosphere. Each of works had their own lightening . In opinion of curators ,, showroom” format gives possibility for different impression and self-reflection.
Visually modest forms – Cube, .. the video animation projection, luminophore colours, creative poetry , artificial flowers, neon lights are manipulating with the lights in multicolored visualized conceptions. It will give strong emotional drive to the spectator “ as the shadow can replace the light”

Sophia Cherkezishvili "She made flowers from her roots" (Installation)

Artists and art works:
David Alexidze. Pandora’s Box (Object) & “Polish your souls to sell them better” (Object);
Natalia Amirejibi de Pita "Psyche" (VideoInstallation);
Anton Balachivadze&Anton Sokolov "Freezlight Project“ (Slideshow);
Maka Batiashvili. “Departure” (Installation);
Gia Bugadze. “Luminophore” (Installation);
Thea Telia. “Endless marathon like circle” (Installation);
Rocko Iremashvili, Guram Kvartskhalaia, Shalva Tskhovrebadze “Trialogue” (III sculptures with video animation projection);
Giorgi Kekelidze, Rocko Iremashvili . "Creative poetry pastures" or “It's already eighth day I am eating scraggy grass” (Video);
Konstantin Mindadze. Planetarium (Installation) & V-Obelisk” (Neon on polished and chromed perforated metal);
Oleg Timchenko. “Constructive dialogue” (Video);
Sophia Cherkezishvili. "She made flowers from her roots". (Installation) & “Why do you think I am afraid of darkness? “(The video object).

Secular and Ecclesiastical Legal Monuments in Georgia

2010-04-16T08:47:00.001-07:00

Legal sense had been developing in Georgia since ancient times and the process of its formation went in parallel with the development of statehood. For a long time social life was regulated by so called „unwritten laws“ or customary laws as well as by „written“ laws or the legislation sanctioned by the State. At the early stages of Christianity Old Testament „Sjuli“ or so called Laws of Moses and Byzantine ecclesiastical legislation were operating in Georgia.

The oldest legal monuments, which have survived to this day, are Royal Charters of the 11th century. They serve as evidence of the developed legal institutions and legal practice.

Georgian legal monuments are divided into two categories: Ecclesiastical and Secular. The Codes of Laws by Beqa and Aghbugha, and Giorgi V Brtskinvale compiled at the end of the 13th century and during the whole 14th century are the oldest original legal monuments of secular character. Ecclesiastical legal monuments are even older. At the beginning of the 11th century the Minor Book of Law (“Mtsire Sjuliskanoni“) was translated from Greek. The Great Book of Law (“Didi Sjuliskanoni“) was also translated from Greek at the end of 11th century.

Twenty two samples of legal monuments kept in the National Centre of Manuscripts are presented at the exhibition.

Among them are charters signed by King Tamar, Bagrat IV, Giorgi III, King Solomon of Imereti, Giorgi XII, Erekle II and other officials, also „Dasturlamali“ or Civil Service Regulations compiled by King Vakhtand VI in 1707-1709.

The aim of the exhibition is to raise public awareness on the history of medieval secular and ecclesiastical justice in Georgia.
The exhibition has been prepared by UNDP "Support to Justice System" project, Tbilisi City Court and Contemporary Art Club (CAC).

თბილისის სახელმწიფო სამხატვრო აკადემიის დიდი საგამოფენო დარბაზი/A. Kutateladze Tbilisi State Academy of Art Academy Big Exhibition Hall

2010-03-17T00:59:00.000-07:00

დიდი საგამოფენო დარბაზის მენეჯმეტი

დარბაზის მენეჯმენტს ახორციელებს სამხატვრო აკადემიის რექტორის ბრძანებით შექმნილი საბჭო, რომელიც დაკომპლექტებულია ცხრა წევრით. მასში შემავალი წევრები წარმოადგენენ აკადემიის ფაკულტეტებს და ადმინისტრაციას. საბჭოს ხელმძღვანელობს აკადემიის რექტორი. საბჭო უფლებამოსილია განიხილოს აკადემიის დიდ საგამოფენო დარბაზთან დაკავშირებული განცხადება თუ წინადადება. ასევე სხვადასხვა განაცხადებისა და აკადემიის ინტერესებიდან გამომდინარე ადგენს საგამოფენო დარბაზში ჩასატარებელ გამოფენათა და სხვა ღონისძიებათა წლიურ გეგმას.

საბჭო განიხილავს მხოლოდ წერილობით შემოსულ განაცხადებს. ის იკრიბება კვირაში ერთხელ, სამშაბთობით და გადაწყვეტილებას იღებს ხმათა უმრავლესობით.

საგამოფენო დარბაზის მახასიათებლები

საგამოფენო დარბაზი წარმოადგენს ახლად რეაბილიტირებულ სივრცეს. რომლის მთლიანი ფართობიც შეადგენს 320 კვადრატულ მეტრს (40მX8მ). დარბაზი დაყოფილია ორ სხვადასხვა ტიპის სივრცედ, აღჭურვილია გათბობა-კონდიცირების სისტემით, სამუზეუმო და საგალერეო სტანდარტების შესაბამისი თანამედროვე განათების სისტემით, პროექტორითა და ხმის გამაძლიერებელი სისტემით. ნამუშევრების განთავსება შესაძლებელია 100 გრძივი მეტრის მქონე კედლებზე, სპეციალურ საკიდებზე. ნამუშევრების საკიდებიდან იატაკამდე 4 მეტრი, ხოლო იატაკიდან ჭერის ბოლო წერტილამდე 9 მეტრი.

სამუშაო დღეები და საათები

დარბაზი მუშაობს ორშაბათიდან - პარასკევამდე, სამუშაო საათებია 11:00-18:00. შაბათ - კვირას დარბაზის ფუნქციონირება მიიჩნევა არასამუშაო დატვირთვად, რაც აისახება დარბაზის ქირავნობის ტარიფზე.

დარბაზის ქირავნობის ტარიფი

დარბაზის გამოყენება ღონისძიებებისათვის დაკავშირებულია სხადასხვა სახის ხარჯებთან. დღიური ქირავნობის ტარიფი შეადგენს 170 ლარს, რომელშიც შედის დარბაზის განათების, გათბობა-კონდიცირების, დასუფთავების, დაცვის, გამოფენის ზედამხედველობის, ნამუშევრების ინსტალაციისა და დეინსტალაციის ხარჯები. არასამუშაო დღეებში დარბაზის ქირავნობის ტარიფს დაემატება ყოველ არასამუშაო დღეზე დღიური ღირებულების 15 %.

ტარიფები:

1 დან 5 დღემდე - 170 ლარი დღე

1 დან 10 დღემდე - 120 ლარი დღე

დაშვებული იქნება გამონაკლისი იმ შემთხვევაში, თუკი ბორდი მიიჩნევს, რომ შემოსული განაცხადი აკმაყოფილებს სამხატვრო აკადემიის ინტერესებსა და პრიორიტეტებს, როგორც საგანმანათლებლო, ასევე თანამედროვე ხელოვნების წახალისებისა და პოპულარიზაციის კუთხით და განთავისუფლებული იქნება გადასახადისაგან. უპირატესობა მიენიჭება საერთაშორისო პროექტებს, ასევე სხვადასხვა საერთაშორისო ორგანიზაციების მიერ წარმოდგენილ შემოთავაზებებს. გადაწყვეტილებას ბორდი იღებს ხმათა უმრავლესობით. აკადემიის რექტორი 2 ხმის უფლებით სარგებლობს.

საგამოფენო დარბაზში გამოფენებისა და სხვა ღონისძიებების მოწყობისათვის ნებართვის მისაღებად მსურველებმა უნდა წარმოადგინონ შემდეგი დოკუმენტაცია:

განცხადება, აპოლონ ქუთათელაძის სახელობის თბილისის სახელმწიფო სამხატვრო აკადემიის რექტორის სახელზე;

განცხადება იწერება განმცხადებელი ორგანიზაციის ბლანკზე, რომელიც დამოწმებული უნდა იყოს ორგანიზაციის ბეჭდითა და ხელმოწერით;

კერძო პირის შემთხვევაში განცხადებას თან უნდა ერთვოდეს პირადობის მოწმობის/პასპორტის ასლი, საცხოვრებელი ადგილისა და საკონტაქტო ტელეფონის ნომრის მითითებით;

განმცხადებლის CV და პროექტის მიმოხილვა (კონცეფცია, აღწერა). პროექტის მიმოხილვაში უნდა იყოს მითითებული გამოფენისათვის საჭირო დღეების რაოდენობა (გამოფენის ვადები), გამოსაფენი ნამუშევრების რაოდენობა, მიახლოებითი ზომები და მასალა.

ავტორის (ხელოვანის) პორტფოლიო, ხოლო თუკი პროექტს წარადგენს კურატორი, მაშინ მის მიერ განხორციელებული პროექტების ამსახველი მასალა.

განმცხადებელმა უნდა გაითვალისწინოს შემდეგი:

არასრულყოფილი განაცხადი არ განიხილება;

უარის შემთხვევაში სამეთვალყურეო საბჭო არ არის ვალდებული მიზეზი განმარტოს;

თუ განმცხადებელი თბილისის სახელმწიფო სამხატვრო აკადემიის სტუდენტი ან პედაგოგია, მას შეუძლია განაცხადის შემოტანა მისი ფაკულტეტისა და მიმართულების ხელმძღვანელის ნებართვის გარეშე. საბჭო უფლებამოსილია გადაწყვეტილება მათი რეკომენდაციისგან დამოუკიდებელიად მიიღოს;

განცხადების მიწოდება შესაძლებელია ყოველდღე (შაბათ-კვირის გარდა)

11 საათიდან 6 საათამდე, სამხატვრო აკადემიის კანცელარიაში, შემდეგ მისამართზე:

აპოლონ ქუთათელაძის სახელობის თბილისის სახელმწიფო სამხატვრო აკადემია. გრიბოედოვის ქ. № 22, თბილისი 0108, საქართველო.

ელ-ფოსტა: alexandra@actualart.ge

ტელეფონი: +995 99 27 23 53

Management of the Academy Big Exhibition Hall

Management of the hall is accomplished by the Board, formed in accordance with the Order, issued by the Rector of the Tbilisi State Academy of Art. The board includes nine members, who are representing the academy faculties and administrations. The board is headed by the Rector and is entitled to consider the proposal or suggestion, concerning the academy big exhibition hall. The board, upon consideration of other proposals and also, taking into account the academy interests, resolves the year-long plan for arranging exhibitions and other activities.

The board will discuss proposals only in written form. The board meets once in a week, on Tuesdays and comes to the conclusion by majority of votes.

Characteristics of the Exhibition Hall

Exhibition Hall is the newly renovated space, the total square area of which is 320 square meters (40X8 m2). The hall is divided in two type spaces, equipped with heating-conditioning systems, modern lightening system corresponding with the museum and gallery standards, as well as, projector and sound enhancing system. Artworks should be located along the walls of 100 meters long, on special holders, distance from the holders to the floor is 4 meters long, and distance from the floor to the highest point of the ceiling is 9 meters.

Acting days and hours

The Exhibition hall is open from Monday to Friday, acting hours: 11:00-18:00 .

Saturday-Sunday is considered to be the extra hours, that will be represented in renting tariffs

Hall renting tariffs

Applying the hall for activities is depended on various types of expenses. The daily renting tariff is 170 GEL, that includes the hall lightening, heating-conditioning, cleaning, protection, exhibition monitoring, artworks installation and de-installation expenses. In non-working days, the hall renting expenses will be added by 15% of the daily tariff for each non-working day.

Tariffs

1-5 days-170 GEL per day

1-10 days-120 GEL per day

An exception from the rule may be the case if the board concludes that the proposal satisfies the art academy interests and priorities from an educational point of view, as well as encouragement of contemporary art and its popularization, the proposal will be freed from covering the expenses. The preference will be given to international projects, as well as proposals, presented by various international organizations. The board will have this kind of right only several times in a year. The solution will be achieved by majority of votes. The academy Rector is entitled to have 2 votes.

For beeing accorded permission to arrange exhibitions and other activities in the exhibition hall, the following documentation is needed to be presented:

· Proposal to the name of the Rector of the Tbilisi State Academy of Art, proposal should be written on a letterhead, sealed and signed on behalf of the organizer

· In case of private person, the proposal should be attached by ID Card/passport copy, noting the living place and signature!

· CV of the proposal author and project overview (concept, description). The project overview should include number of days, needed for the noted exhibition (exhibition period), number of artworks, to be exhibited, approximate sizes and material.!

· Portfolio of an author (artist), or materials, representing the realized projects in case the project is presented by a curator!

Author of a propopsal should envisage the following:

· The uncompleted applications shouldn’t be receive!

· In case of refusal, the supervisory board isn’t responsible for explaining the reason!

· If the proposal author is a student or a teacher of the Tblisi State Academy of Art, he/she is entitled to make a proposal without approval of his/her faculty and head of the direction. The board is entitled to conclude without their recommendation.!

Submitting the proposals to the Chancellor’s Office of the Tbilisi State Academy of Art: every day (except Saturday-Sunday), from 11a.m. to 6 p.m.,

Address:

Apolon Kutateladze Tbilisi State Academy of Art.

22, Griboedov street, 0108, Tbilisi, Georgia

E-mail: alexandra@actualart.ge

Tel: (+995 99) 272 353

Stop Waiting Georgia

2010-01-09T02:43:00.000-08:00

“Love your own land and you will be the strongest.
Feel the smell of your own land

and you will understand that here is your

past, present and future”.

The exhibition's trailer that July 12-22, 2009 took place at Tbilisi Historical Museum (Carvasla) in the scope of the project "Sleep quietly you are Georgian citizen".

Eye. Thea Telia. Installation. Aluminum video object. 68x96x5cm.2009
The work is dedicated to the memory of people perished during the war in Aigust 2008.

Nino Gujabidze. You can't change the heartbeat of my country

2010-01-08T03:58:00.000-08:00

Tbilisi 2009

The project "You can't change the heartbeat of my country"

by Zurab Natsvlishvili

In August 2008, the aggressive actions of the Russian military forces caused the Georgian society to go into a state of stress, danger, depression, moral struggle for states system and fear for the future. At the same time, nihilism is still a strong phenomenon in the society of Georgia.

By Gia Bugadze

ACTUAL ART is a project with idea of transforming vital images from the Georgian reality through artistic-aesthetic concepts. In hope to cause a strong social impact, emphasize the notion of actuality, which obtains a new artistic sense: any action of an artist is directed at getting the

Georgian society involved in the country's process of rehabilitation following the war.
HEARTBEAT OF THE COUNTRY became project’s main theme. Occupation, war and tragedy needed observation from intellectuals and artists, whether still living in Georgia or some place else.
First of all the aim was to create a mobile representation, which will reach regions as Gori, Akhaltsikhe, Rustavi, Telavi and Signagi. Most of the exhibitions in province took place at unusual spaces like a theatre lobby, restaurants and conference halls and the expositions were definitely reflexive actions.
Secondly, the goal was to popularize contemporary Georgian art outside of the capital city, within presentation of dynamical political tendencies, new perspectives of thinking and cultural decentralization.

Contemporary and active Georgian artists were supported by artist’s group “Caravansarai Artistic Exchange – Paris" that provide the project with its strengthened. The exhibition offered and encourage mix of experimentation, new media and traditional art as: painting, prints, sculpture, photo, video, body art and etc'. Events were accompanied with alternative electronic music.

"Georgia" by Pierre Terdjman.

Artists achieved synthesis of critical thinking and artistic creation, necessary for their role in society, moreover personal fulfillment and ability to influence the surroundings.
My colleagues Alexandra Gabunia, Shalva Khakhanashvili and I had huge interest and motivation from the beginning to start up the project and the main vision was to raise consciousness throughout contemporary art. Professional curatorial work and contribution with talented artists created the rhythm of the extraordinary events.

Artist’s HEARTBEAT balanced on invisible border, made possible to enter depths of objects and events.

"Naght flight" by Jado Pochkhua.

Appendix

Telavi, 20 of August 2009, Ketevan Iashvili's art gallery hosted exhibition “YOU CAN'T CHANGE THE HEARTBEAT OF MY COUNTRY".
Exposition was over, hall was empty. Just one lady stared intently at the wall.
From time to time there were sounds of video-art, fragment phrases –"defend me, my beautiful dress, bread and butter, and sound of water" outward breath and song phrase " waiting for my sweetheart from afar”.
The lady burst out with gratifying words, grieves for the present situation and added her own phrase “My name is homeland”.

For the lady video art was most effective medium to take ACTUAL ART to her heart and for ACTUAL ART constructive dialogue between art and nation was accomplished!

Waiting by Gia Bugadze

http://www.giabugadze.com/

მზეთამზე - მეფე ერეკლეს დატირება by Matsatso

2010-01-08T02:04:00.001-08:00

მზეთამზე - მეფე ერეკლეს დატირება by Matsatso

ალექსანდრა გაბუნია. კაკო . Kako

2009-05-11T04:58:00.000-07:00

ალექსანდრა გაბუნია. გამოფენა LISETTE ALIBERT-ის გალერეაში. პარიზი. 2008

კაკომ, როგორც დემიურგმა ჯერ ფერადოვანი სამყარო შექმნა, ხოლო შემდეგ მისი ილუსტრირება დაიწყო. ფერის განსაკუთრებული შეგრძნებითა და იუმორით შექმნილ სამყაროში მან ბავშვობა და ოცნება მოიაზრა.

კოლექცია, რომელსაც კაკო გვთავაზობს, წითელი, ცისფერი, მწვანე ფერადოვანი ლაქებით იქმნება, რომლებიც დაუდევრად მიხატულთვალებიანი გეომეტრიული სხეულების მქონე პერსონაჟების მონოლითურ, სახასიათო პროფილებსა და ანფასში წარმოდგენილ გროტესკულ პორტრეტებში გარდაისახებიან.

თბილისში დაბადებული მხატვრის სამყარო ასოციაციების შეკრული ჯაჭვია, რაღაც საერთო მოგონებებით საერთო განწყობას, რომ ექვემდებარება. იგი ბიბლიურ ”გამოსვლას” და პორტრეტულ სერიებს თავისებური კუთხით ეხება, ასევე წარმოაჩენს ”ორ მეფეს” ან ”დიდ წითელ ჩიტს”, ”სახლებს” და ”რკინიგზელებს”, ან თავის ნამუშევრებს უბრალოდ არ არქმევს სახელებს.

ქართულ ემოციურ რეალიზმზე და ამ რეალობის სუბიექტურ მიდგომაზე დაფუძნებული კაკოს ფერწერული კულტურის დემონსტრირება დამოუკიდებელ, საუცხოო სტილში ვლინდება და ლიტერატურული ქვეტექსტით პრიმიტივიზმს, ინფანტილიზმს და იუმორსაც შეიცავს.

ილუზია უსაზღვროა, კაკოს ნამუშევრები შეუძლებელია გაანალიზო ან გადმოსცე, ისინი მხოლოდ დაახლოვებით აღწერას ექვემდებარება.

იგი ორგანზომილებიან სივრცეს გვთავაზობს, სადაც სტატიკაა გამეფებული და მხოლოდ ჭრელი, ფერადოვანი შეგრძნებებია თანაბარუფლებიანი და იერარქიის მიღმა არსებობენ. ამასთანვე, მისი ფერი სიბრტყიდან ყოველ წუთას მზად არის სიღმეში გაიხსნას, მაგრამ ეს სიღრმე კაკოსთვის არ არის აქტუალური.

მოკლედ, რომ განვსაზღვროთ, კაკოს ნაუშევრების ყოფიერება იდეტიფიცირებულია ფერთან და ჭარბად შეიცავს უშუალოდ ფერწერის ისტორიასთან კავშირის განცდას. ფერთან დამოკიდებულებით იგი ყოფიერების საერთო ხატებას ქმნის. სხვა დანარჩენი ოპტიკური ილუზიაა. მშვიდ, ნეიტრალურ ფონზე დაკვირვებისას აღმოვაჩენთ, რომ მას გააჩნია ფორმა და ლოკალიზაცია, რომელიც გადაზრდილია ფერადოვან პორტრეტებსა და ფიგურატიულ კომპოზიციებში. ერთამეთზე დადებული ფერადოვანი ნაჭრები ფერის ფაქტურას განსაზღვრავენ, როგორც ერთგვარ ტოპოლოგიურ სივრცეს, რომელსაც უფრო პირველყოფილ, არქეტიპულ ძირებთან მივყავართ.

უფრო კონკრეტულად კი, ძნელი სათქმელია კაკოს ფერი ფიქტიურ სიღრმეზეა დადებული თუ ტილოს რეალურ ზედაპირზე. იგი ქმნის ფერწერულ სივრცეს გარეგნულ და შინაგან დიფერენციაციამდე. გართულებული წერის მანერით გარემოსა და სამოსელის მოაზრებისას ფერი დეკორატიულ-კვადრატული ფორმებისაკენ მიისწრაფვის, მაგრამ მხატვრისათვის ფერის თავისუფალი არსებობა უფრო მნიშვნელოვანია, ვიდრე თუნდაც მცირე ფორმაში კრისტალიზებული ფერი. ამგვარ ანტინომიებშია მისი შემოქმედების ხიბლი.

პროფილში მარჯვნივ ან ძირითადად მარცხნივ ინტროვერტული პერსონაჟების სილუეტები საკუთარ გრძნობელობაზე კონცენტრირებული, სუფთა, ლოკალური ფერის ზღუდით ინარჩუნებენ თავიანთ განზომილებას, სადაც არავისი შეშვება არ უნდათ. თუმცა ანატომიურად შეუფერებელ ადგილებზე მიხატული თვალებისა და გარეთ მიმართული მზერით ძლიერ კონტაქტს ამყარებენ გარე სამყაროსთან. ამგვარი წინააღმდეგობრივი მხატვრული ლოგიკა გენიალურია.

მაშასადამე, კაკოს ნამუშევრებს შევყავართ მყუდრო და დახვეწილი ირონიით აღსავსე სამყაროში. ოსტატური ფერწერული მანერით შესრულებული პერსონაჟები სავსეა სიყვარულითა და შინაგანი დრამატიზმით და ამასთანვე, აღძრავს ბავშვობის განცდებს, რომელიც დიდხანს დაგამახსოვრდება და ცდილობ არაერთხელ ნახო და მასში დეტალები აღმოაჩინო. კაკოს არ ეშინია იყოს პრიმიტიული. პერსონაჟების ხისტი პლასტიკა პოზიტიურ განწყობას ქმნის, ხოლო ჭვრეტისას უდიდეს სიამოვნებას აღძრავს.

პროფესიით ხელოვნების ისტორიკოსის, კაკოს ცოდნა, გამდიდრებულია ტრადიციული ქართული მონუმენტური ფერწერის, საქანდაკო პლასტიკის, ჭედურობის, მინანქრისა და კერამიკის დარგებით. კაკოს მხატვრულმა ხელწერამ, გამოყენებული მასალის მაქსიმალური შეგრძნებით, ასევე თავი იჩინა განსხავებულ ტექნიკებში. იბადება ილუზია მხატვრის ყოვლისშემძლეობისა , რომელიც შემოქმედებით ექსტაზში ტილოდან ქაღალდზე, გობელენზე, სკულპტურაზე ან თავისი არჩევით სხვადასხვა მედიებზე გადაინაცვლებს.

დაბოლოს, კაკოს ყველა ნამუშევარი უკლებლივ სამკაულივით ატარებს ავტორისეულ ხელმოწერას ქართული ასოებით - ”კაკო”, როგორ უცხოური, საკუთარი წერის სისტემის ერთგვარ ეტიმოლოგიურ გზავნილს; ერთგვარ ინფორმაციას ისტორიული მეხსიერებიდან, რომელიც გარკვეულ კულტურულ დისტანციაზე აღიქმება, როგორც ორნამენტი და ყველა შესაძლო ინტერპრეტაციით აცდუნებს მაყურებლის წარმოსახვას, ჯერ კიდევ ბოლომდე ამოუცნობი, პატარა ქვეყნის კულტურულ სამყაროზე შავი ზღვისპირეთიდან.

Alexandra Gabunia.2008
Traduction Thea Tsouloukiani

Kako, tel un démiurge, se créa d’abord un univers de couleurs pour ensuite l’illustrer en y mêlant son enfance et ses rêves.
La collection qu’il nous propose ici est faite de taches rouges, bleues et vertes qui se transforment en profils monolithiques de fort caractère ainsi qu’en portraits aux faces typées aux corps géométriques dont les yeux paraissent apposés d’un coup de pinceau négligent.

L’univers de ce peintre né à Tbilissi est une chaîne bouclée d’associations dont les maillons font partie d’une seule réminiscence. Il conçoit les scènes bibliques et les séries de portraits sous un angle particulier qui lui est très personnel. S’il les nomme « Deux rois » ou « Un grand oiseau rouge », ou encore « Les maisons » et « Les cheminots », il peut également les laisser tout simplement sans titre.

La démonstration de la culture plastique de Kako se base sur le réalisme émotionnel géorgien dont la vision subjective qu’il donne produit un style personnel et superbe pénétré d’un primitivisme fortement littéraire mais aussi frais et parcemé d’humour.

L’illusion ici est sans limites, de sorte qu’il apparaît difficile d’analyser ou de résumer les tableaux dont seule la description approximative demeure possible.

Ses oeuvres nous proposent un espace à deux dimensions dans lequel l’apparence statique du sujet s’oppose aux sensations des couleurs qui sont prêtes, à n’importe quel moment, à quitter la surface plane pour aller imploser en profondeur.

La réalité de ses tableaux s’identifie avec la couleur et suggère ainsi une forte sensation de rapport avec les origines de la peinture elle-même. Par la place qu’il attribue à la couleur, il crée l’image même de l’existence. Tout le reste est une illusion optique. En observant le fond neutre et serein des tableaux, on découvre qu’il est bien défini, qu’il a une forme certaine, mais surtout qu’il pénètre les éléments figuratifs de ses compositions. Des couches superposées définissent la texture de la couleur comme un espace topologique qui nous mène vers nos racines primitives et leurs archétypes.

Plus concrètement, il est difficile de dire si la couleur est posée sur une profondeur fictive ou sur la surface réelle du tableau. Kako crée un espace plastique aux confins de l’interne et de l’externe. Avec sa manière complexe de peindre, la couleur tend vers des formes décoratives et carrées.Mais, pour lui, la libre existence de la couleur est plus importante que l’enfermement de celle-ci dans des formes mêmes minimalistes. C’est dans ces affrontements que réside le charme de son oeuvre.

Les silhouettes, souvent de profil, se concentrent sur leur propre sensibilité et, avec leur tonalité générale et leur couleur dominante elles créent une barrière de protection, semblant ne voulant rien admettre à l’intérieur de l’oeuvre. Cependant, avec leurs yeux placés à des endroits anatomiquement inappropriés et leur regard posé en dehors du cadre, ces personnages établissent un contact fort avec l’univers extérieur. Cette logique plastique contradictoire est géniale.

Ainsi, les oeuvres de l’artiste nous introduisent dans un univers à la fois serein et empli d’un raffinement un peu ironique. Les personnages, habilement peints, délivent à la fois amour et drame. Ils font appel aux sensations de l’enfance, celles qui ne s’estompent jamais et qui donnent envie de revisiter ces tableaux pour en découvrir à chaque fois de nouveaux détails.

Kako n’a pas peur d’être primitif. La simplicité plastique de ses personnages prédispose positivement et leur vision nous fait ressentir un immense plaisir.

Ses grandes connaissances, qu’il tient de sa formation d’historien d’art, sont nourries des traditions géorgiennes en arts plastiques, en orfèvrerie, en émaillerie ainsi qu’en art céramique. C’est ainsi que naît l’illusion de la dominence du peintre qui peut délivrer ses messages à travers les différents supports que sont le papier, la tapisserie,la sculpture ou tout autre support de son choix.

Enfin, chacune des oeuvres porte, tel un bijou, la signature de l’auteur en lettres géorgiennes, comme un message étymologique de son système pictural étranger, comme une information de la mémoire historique qui, d’un point de vue culturel différent, se conçoit comme un ornement et qui, avec toutes les interprétations possibles qu’elle puisse suggèrer, tente le spectateur en l’invitant à fantasmer sur l’univers culturel encore partiellement inconnu d’un petit pays du bord de la Mer Noire.

Alexandra Gabunia. Nino Gujabidze. "We are different"

2009-05-07T05:22:00.000-07:00

Alexandra Gabunia. 2007

Clear dichotomy – male / female – exists in Georgian general thinking and while defining gender boundaries, feature chain is marked as “male” and “female”. Unlike the other sociological, political and economic disciplines gender discipline is unknown and exotic for contemporary art in our country. And that’s why it was very interesting to use contemporary art possibilities, space and visual specifications in this field as meaning of structure of creation of idea of mark, text, art production. What does it mean being a male or a female in contemporary art space? What motives induce gender roles for changes: thirst for freedom? How are created male and female masks? Search of new identity? Discord about female’s passive role in society? Does there exist female sphere in the Art? Of course physiology is least interesting in the context of these questions. International discourse that gender is social sex and contemporary art as the form of social expression, was symptomatic concord in our case.

Mobile exhibitions in different regions of Georgia - Bolnisi region, Kakheti, Guria, Akhlatsikhe – referred to exposure of peculiar conceptions of contemporary art, such as biological and social gender, taboo and humanism, cliche and stereotype, body and ideology, representativeness and context. Exhibitions were significant events for the cultural life of these regions. The main thing was not the works themselves that were distinguished by variety of specificities (painting, poster, photo, video, photoobject), but declaration of unification of coordinators, curators, artists, photographers on the basis of ideology by the motto: We are different.

The most important component of the project turned to be creation of 70 minutes experimental video production related to the abovementioned regions. The artists’ authorship-identity was underlined and the documentary film was reviewed as an art production; Sometimes with hard social background or odd history or maybe with ordinary common portraits, towards specific social persons (a man as well as a woman), in micro or macroprojections, objectivism was made on the basis of artistic view of feminity and sensitivity.

So called gender stereotypes exist in every culture. It implies the features related to womanhood and manhood. But in visual space gender – man-woman – loses its global quality, is splinters, divides into parts and mix with each other. Gender, age, birth time and place are easily changed in visual space and talking about actual topics is more convenient with conceptual images.

Nino Gujabidze. 2007 Establishment of Gender thinking in Georgian Society by Means of Contemporary Art or the Most Provincial Gender Balance in Georgian Regional Reality

Mise en scene developed around gender topic needed guideline thought out by each artist taking part in the project. Target regions selected in advance according to artistic view and experimental format, implied creation of mobile art document, that would promote establishment of word gender in Georgian language. Video session were got into geographic format of Bolnisi, Ozurgeti and Akhaltsikhe. The artist that temporarily was acting as a professional director at the same time, was open to lots of interpretations during searching gender balance or disbalance. Experimentalist director’s questions or other activities were a bit incomprehensible for the respondent and at a single glance was interpreted as deviation from the subject. On this surface answers in disguised form were the only way to find out gender essence. The emotional incitement emerged in the form of relentless objective reality or sometimes cheerful sense of happiness. One thing became clear:

National gender that does not get past chtrestomatic studies by gender equality and its content easily stands ideological surface of the Art, that on the one hand is determined by topicality of the subject. Gender ambivalence seen with the movie camera turned to significant artistic and verbal metaphor in Georgian reality. Modern gender by its content is unity of social and cultural norms that is obliged to anyone according to his/her gender by the society. A woman’s and a man’s psychological model is determined by social norms and not by biological gender.

Biological gender does not determine difference of their social role. In Georgian reality a human in routine is coming to non-acceptance of gender. Cultural-social symbolic interpretation of gender offers us identity to the artistic images. The format of documentary film seen by this interpretation recognizes significance of a female’s image (Natela Grigalashvili, Bolnisi) as a woman’s social role separately. Thus a woman is associated with artistic symbol of Georgian gender culture. Artistic image of Georgian provincial gender is associated with the artistic images that are conform to one general symbol that is a symbiosis of two origins and accumulate in one point.

Gender cultural symbolism is indicator of gender hierarchy. Artistic reality seen from the film view attempts to refuse biological, social, psychological difference between particular men and women. It only claims that the fact of difference itself is not as important as the fact of evaluation based on their sicio-cultural difference. Artistic-gender view is based on social significance and difference of a woman and a man that is attached by the society.

If our cultural consciousness is directed to inner harmonious unity it will reflex to the significant changes occurred in cultural paradigm. Thus penetration of gender topic in social thinking and its establishment in contemporary art underlines its legality and ideological values.

Alexandra Gabunia.“Feminine Fantasies”

2009-05-07T02:17:00.000-07:00

Alexandra Gabunia. 2005

N Gallery. Exhibition "Feminine Fantasies"

Contemporary art in Georgia applies to western funds oriented to the east European countries to maintain itself. Only when the funding program ideology admits difference, diversity and it complies with the project team conceptual, emotional abstracting, it is possible to create own critical and emotional relations with outer world and society

Mama Cash is the organization for women striving for a peacefull and just world. It supports women's groups with self-initiated projects. On this background a question appears against “the feminine fantasies” – what is the role of modern Georgian art images in construction of gender identity? The indicator of answer appears to be representation of cultural, sociological and anthropologic sensations of feminine group coming from private and historical routs. So-called “Gender display” that has fixed efforts of life contemplation and artistic disobedience.

When you put your soul in the elegy “Beyond the veil” and give deeper meaning to everyday life images or place your sense in photographic images turned to ”Nijio’s” intellectual and physical partners and want to comprehend their physical or sensual source, or when you reveal balanced and ironical “New collection” with colored accents, you try to deconstruct cultural rubber stamps and stereotypes, steal disharmonious images from the existence rhythm and introduce gender relations in the given social reality fragment.

In this fragment the artists are not voyeurs and all is on them: «transformation» of still life of old underclothes and accessories (bodice, stockings, buttons, swimsuits) is a nervous energy of genetical origin; declaration of prisoner women’s “guilt” is a private anonymous archetype; quoting of fly with “the beautiful dress” is interpreted according to own aesthetic and existential expressions or ironical analysis of a woman’s perfect body cult that should be “appreciated”, when ideological-colorful provocation takes place and afterwards comprehension with video image nature. These are visual assumptions of search of identity.

This is some performance too, where “a woman of 1, 64 cm” visualizes forcibly her intimate life on her body – smears her face with a lipstick, pull outs eyebrows with pincers and lets spectators into the mirror of her own feelings.

Marking a woman’s body with soft-tip pen reincarnates in different metaphorical images to forget that it happens on a woman’s body and that other corporal and perceptible functions may exist here, in this geographic point.

This is important.

”რამდენიმე განმარტოებული კადრი რამდენიმე ეული არსებისა და საგნის შესახებ”. "Several Lonely Snapshots about Several Lonely Creatures and Things"

2009-05-06T06:17:00.000-07:00

ალექსანდრა გაბუნია.
2004 წელი

მარტოობას ოთხი საფეხური აქვს:

ტრაგიკული ანუ ეგზისტენციური;

მელანქოლიური ანუ კოსმიური;

მედიტაციური (ჭვრეტითი) ანუ მეტაფიზიკური;

ნეტარი ანუ აბსოლიტური.

ვიქტორ პივოვაროვი ”ეული ადამიანის ბიოგრაფიის პროექტი”

ჩვენი ეპოქის განზომილებათა ზღურბლის ცვლა რეჟისორ ქეთევან გუჯაბიძის ბიოგრაფიაში მკაფიოდ აისახა. იუნიორებში, საბჭოთა კავშირის თასის მფლობელი ფიგურულ სრიალში, ქალაქ რუსთავის სამედიცინო სასწრაფო სამსახურის ექიმი, თუ მოსკოვის კინემატოგრაფიის ინსტიტუტის მხატვრული კინოს რეჟისურის კურსდამთავრებული, 1999 წელს იგი რუსი კონცეპტუალისტი მხატვრის ვიქტორ პივოვაროვის ”ეული ადამიანის ბიოგრაფიის პროექტით” ინტერესდება. პროექტის ”ბიოგრაფიული” არასწორხაზოვნება, ემოციათა გამოხატვის დიფერენციაცია, სხვადასხვა პერიოდიკით დალაგებული კონცეპტუალური ტექსტები, მინანქარში შესრულებული ხატებები, უკიდურესად პირადული, გულწრფელი თავისი სურვილებით, ვნებებით და სასოწარკვეთილებით, - ქეთევან გუჯაბიძის თვითგანცდასთან ასოცირდება და სხვადასხვა კულტურული ველების შეხვედრის აუცილებლობა ჩნდება.

ყველა ადამიანის შეიძლება გახდეს ეული...

ფილმი ”რამდენიმე განმარტოებული კადრი რამდენიმე ეული არსებისა და საგნის შესახებ”, ნებისმიერ გეოგრაფიულ წერტილში ეგზისტენციური სივრცის იდენტურობას ეხება, სადაც ეპოქის აქტუალური მოვლენების ქვეშ ნათლად წარმოჩინდება ღირებულებებისა და დამოკიდებულებების, იდეოლოგიისა და შედეგების შერწყმის პროცესთან დაკავშირებული პოზიცია. თავისი ფორმით ფილმი ექსპერიმენტულია და მის ჟანრობრივ განსაზღვრებას დოკუმენტური ფილმი მხატვრული კინოს ელემენტებით შეესაბამება.

მოვლენების აღქმასთან დაკავშირებით აბივალენტური დამოკიდებულება, შეუმდგარი კომუნიკაციები და ეგზისტენციური პრობლემები ვიდეოპლასტიკაში გამოიხატება და თანამედროვე რეალობის პირადული აღქმის ვარიანტად გვესახება. ფაქტურების მრავალგვარობა, აგრესიული მეტროს მიწისქვეშეთი, მგზავრების მონოტონური რიტმიკა, ერთფეროვნება, მოუვლელი ქუჩები და მოკაზმული ღამის ქალაქი, გეომეტრიული ობიექტების მსგავსი შენობები, სახლს რომ ვერასდროს უწოდებ, მოცეკვავე და მომღერალი პოლიტიკური ლიდერები, აბსურდული რევერანსები და ჟესტები, ზოოპარკში გამომწყვდეული ლომები, დიქტატორები, ტერორისტები თუ მაფიოზებათ ქცეული პოლიტიკოსები, მოწყალების იმედად მცხოვრებნი და კიდევ სხვა ადამიანები, თავისი ქმედებებით მოსალოდნელი კატასროფითა თუ მისგან დამცველი სასიგნალო მესიჯებით გვესაუბრებიან. ადამიანის შინაგანი კანონია: როცა ”ვიღაცამ უნდა იყვიროს ვაშენოთ პირამიდები, მერე კი თუნდაც სულ არ აშენდნენ...”

ახალი ფორმების ძიებაში სოციალური სივრცე იკვეთება, სადაც ჭვრეტის კი არა, - ცვლილებების სურვილი გიპყრობს. ცხოვრების ფერხულში ჩაბმულ თვითარსებობის მასალასთან გაქვს საქმე და ახალი ადამიანის ინჟინერიისკენ მიისწრაფვი. სოციალური გარემო არ არის მეტაფორა, ეს ჩვეულებრივი სივრცეა მარავალნაირი განზომილებით, სადაც ადამიანებს შორის ურთიერთობებსა და სამოქალაქო ინსტიტუციებს აფიქსირებ, საგნებსა და ნიშნებს არეგულირებ. ძალზე ოდუმალია, როდესაც ეს პროცესი ჩვენს გარშემო მიმდინარეობს და ყოველ წამს ჩვენ გვეხება. შესაძლებელია ამ კონტექსტში ნეტარი და აბსოლუტური თავისუფლება ჩვენ ვერ ამოვიცნოთ, მიწიერ ყოფაში ამგვარის არარსებობის გამო, მაგრამ უფლება მიზეზებისა და შედეგების არტისტული კვლევისა, და ადამიანის არჩევანი, ჰქონდეს ”სინათლე ყველა ეულ ადამიანს”, - არსებობს.

Alexandra Gabunia
2004

Loneliness consists of four steps.

1. Tragic or existential loneliness;
2. Melancholic or cosmic loneliness;
3. Meditative (contemplative) or metaphysical loneliness;
4. Blissful or absolute loneliness.

Viktor Pivovarov "The Project of a Lonely Man"

Change of the threshold of our epoch is clearly reflected in film director Keti Gujabidze's biography. The winner of the Soviet Union cup in figure skating between juniors, the doctor of Rustavi Ambulance Service and the graduate of Moscow Cinematographic Institute (faculty of film director) became interested in conceptualist artist Viktor Pivovarov's "The Project of a Lonely Man". "Biographic" non-rectilinearness of the project, differentiation of expression of emotions, conceptual texts, orgalits or images made in enamel of different periods stimulate inspiration. Extremely private, sincere in her wishes, passion or despair, Keti Gujabidze is associated with private self-experience and the need of collision of different cultural-factual fields arises.

"Every Man May Become Lonely..."

The documentary film "Several Lonely Snapshots about Several Lonely Creatures and Things" is about identity of existential space in any geographic point, where the position of process of integration of values and relations, ideology or results will clearly appear under the actual events of the epoch.
It is of experimental nature by its form and the documentary film corresponds to genre definition by feature film minimal elements.

Consistent allocation of episodes, shots is subject to conceptual construction of captions and make one video mosaic space by collage. Episodes close to each other conceptually or emotionally, or conversely radically differing from each other, are accentuated by video montage. Archival material along with the documentary shots gives parallel information and widens the reality area. Concrete history, a concrete hero or an anti-hero, a thing are created by archival materials and played scenes.
Uncle Shota is sitting in the mechanic's booth with earphones at the film director's request and is scoring episodes from Andrei Tarkovski's films. Fresco, archetype image of Uncle Shota comes to light.

Ambivalent relation connected to perception of events, unfulfilled communications and existential problems are expressed in video plastics and are the version of private perception. Diversity of textures, agressive subway underground, passengers' monotonous rhythmic, monotony, uncared streets and smartened night town, buildings like "geometric objects", which is difficult to call houses, political leaders dancing or singing, absurd curtseys and gestures, lions confined in a zoo, dictators, terrorists or politicians turned in mafia, people living on alms and other people talk to us through their actions by forthcoming catastrophes or protecting signal massages. The inner law of a man is that someone should cry: "Let's build pyramids, then let them not be built at all"...
Now, in searching new forms social space comes to light, where one conceives a desire not to contemplate, but to change. Involved into life round dance, one deals with the existence material and aims at human engineering. Social environment is not a metaphor, it is common space with multiform dimensions, where one fixes relations between people, civil institutes, regulates things and marks. It is rather enigmatic when this process proceeds around us and concerns us any time. Maybe we will not be able to recognize blissful or absolute freedom because of non-existence of such in mundane reality, but the right to study artistically cause and effect and the right to have choice "Light to all lonely people" exists.

"And now music..."

We invite to the premiere both lonely and not lonely people...

ალექსანდრა გაბუნია. ”კოტე სულაბერიძის რევოლუცია”. "The Revolution"

2009-05-06T06:05:00.000-07:00

ალექსანდრა გაბუნია.გამოფენა ”საჯარო ინფორმაციის ყუთი”. სამხატვრო აკადემია.თბილისი.2004 წელი

ოქროს საღებავის მეშვეობით ორმეტრიანი ხის კონსტრუქციის ესთეტიზირებული გრდასახვა ბრინჯაოს ფაქტურამდე კოტე სულაბერიძის მხრიდან მონუმენტის იმიტაციის გამიზნული მცდელობაა.

ჩვენი დღეების ორომტრიალში, მომავლის ალაყაფის კარებთან, მან წარსულს კონფეპტუალური მონუმენტი დაუდგა, რომლის დროის წამზომი უწყვეტია თავისი რეალობის ხანგრძლივობაში.

რევოლუციურ პროცესებში ინტენსიურად ჩართული მხატვარი ქმნის ობიექტს, მემორიალს თავისი ისტორიული ორბიტით, შიდა რიტმიკითა და მოძრაობით - ნატურალიზმიდან სიმბოლიზმამდე, რომანტიზმიდან მისტიციზმამდე და პირიქით.

მხატვრული ბარიკადები ერთ დღეში არ იგება. მხატვრული რეფლექსიის ფიქსირება, გრაფიკული ჩანახატები და თუნდაც ფოტოები ვერ შექმნის პროცესების სრულ დინამიკას. ნამუშევარი ”რევოლუცია” ბოლო პერიოდში განვითარებული რევოლუციური შთაბეჭდილებებიდან დაილექა, დრო და დისტანცირება დასჭირდა.

რევოლუციის სიმბოლური ხორცშესხმა; ნატურიდან ვარდის ფერწერული ინტერპრეტაცია სპეციფიური ორაზროვნების მატარებელია და ერთდროულად ორ მახასიათებელს შეიცავს - ილუსტრაცია და სინამდვილე.

მიუხედავად წინასწარ შექმნილი უამრავი ესკიზისა და გამოთვლისა, ობიექტი გარეგნულ ეფექტზე არ არის მიმართული. ერთის მხრივ, ფაქტურების არაერთგვაროვანი შეხამებით, - ხე, ხავერდი, ფაიფური; მეორე მხრივ - აქტიური, შეიძლება ითქვას ”ბაროკალური” ფერადოვნება - ჟოლოსფერი, ოქროსფერი პლასტიკური გამომსახველობა მაინც ნეიტრალიზაციისკენ არის მიმართული და შიგნით არსებულ დინამიკასა და ცნობიერებაზე კონცენტრირდება.

მხატვარმა რევოლუციური დღეები საკუთარ ხელში მოაქცია. დასკვნები გამოაქვს არა ათწლეულის ცვლილებების გამო, არამედ - იმიტომ, რომ საქართველო სხვაგავარ სოციალურ-პოლიტიკურ ეპოქაში შედის, რაც მხატვრული აქტივობის პრინციპულად სხვა განზომილებას ქმნის.

Alexandra Gabunia. 2004

Aesthetic transformation of a two-meter wooden construction into bronze texture through golden paillette colors is Kote Sulaberidze's intentional attempt of monument imitation. In constant flow of our days, on the threshold of future he erected a monument, a conceptual monument to the Past. Its stopwatch is continuous in duration of its reality. The artist involved intensively in revolutionary processes creates an object, memorial with its historic orbit, inner rhythmics and motion - from naturalism to symbolism, from romanticism to mysticism and vice versa. The artistic barricades are not built in one day. Fixation of artistic painting reflex, graphic sketches and even snap shots may not create entire dynamics of processes. "The Revolution" was settled from revolutionary impressions of the last period, it required time and distance.

This time, the artistic system stands on the firm ground of real, historical laws of life, the inner circulation of which develops through fundamental inertia. Common national features - but mostly of the latest history - are revealed very intensively. The author offers symbolism of the past decade. He is interested in deep roots of national emblematics that concerns investigations of mentioned symbols and their colorful conception and defines the subject of present-day revolution.

The artist presents the color gamut that is associated with colorfulness of historic memory of the old Georgian flag. Through a spectator's outlook images are identified with fascinating symbolic incarnation of revolution, interpretation of a rose in painting that bears specific ambiguity and at the same time includes two features - illustration and reality. The stylized ornamental vine lace foreseen by composition with five-cross flag symbols implies the idea of identification with future and rests in the infinite space of white exhibition wall.

Despite a great number of preliminarily prepared sketches and calculations, the object is not directed to external effect. On the one hand heterogeneous combination of textures - wood, velvet, porcelain; on the other hand - active, one might say " baroque" colorfulness - crimson, golden plastic expressiveness is addressed still towards neutralization and is concentrated on inside dynamics and consciousness.

The artist took those days into his own hands. He draws conclusions not because of decade's changes, but because Georgia enters different social-political epoch that creates fundamentally different dimension for artistic activity.

ალექსანდრა გაბუნია. ”თვალი სულის სარკეა, თავალებიდან სული ასხივებს”. “Eyes are the mirror of soul, the soul shines from eyes”

2009-05-06T05:54:00.000-07:00

ალექსანდრა გაბუნია. გამოფენა ”დისფუნქციური ქვეყანა”. გალერეა ’კოპალა’. თბილისი. 2004

როცა რეალობის გაბუწყვეტლივ დევნას იწყებ, განცდა მისი თანმდევი პროცესია. დისკურსიულ, რეფლექსიის დონეზე ცდილობ, გაემიჯნო, გახვიდე ცნობიერების ზღვარს მიღმა - გაჭრა სარკმელი. ”სარკმელიდან იჭრება ოთახში სინათლე, საგნები, რაობანი...” ანუ ხდება რაობასთან, სინათლესთან/განმანათლებლობასთან კავშირი. ასეთი ფოტოგრაფია ძირეულად ცვლის მხატვრული სივრცის საზღვრებზე წარმოდგენას და, შესაბამისად, ოპტიკური რეალობის სტატუსსა და ენას. ეს საზღვრები ეფემერულია და არ სვამს კითხვებს: სად არის ხელოვნება? ცხოვრება თუ ”არაცხოვრება”? და რჩება შემეცნების, სიყვარულის, მიმოცვლის, მისტიკის, თეოლოგიის, პოეზიის, ფერწერის და არქიტექტურის აუცილებელი მეტაფორა. გადალახო ოპტიკური შეზღუდულობა ადამიანური ხედვისა, - ბუნებრივად იგება სიმეტრიული გაცვლის საფუძველზე: მარჯვენა-მარცხენა, უკიდეგანო სივრცე და ვიწრო გზა, სიკვდილი სიცოცხლის ორეულია, უშნო - მშვენიერისა, პატარა-დიდისა. ესთეტიკურად გააზრებული ყოველდღიურობის რიტმი, სადაც ყველაფერი შემთხვევითია და ჭვრეტით პოზიციაში იმყოფება.

ნამდვილ სამყაროსა და უტყუარ რეალობაში შესაღწევად ნათელა გრიგალაშვილის ოპტიკურ-ვიზუალური კოდები - გამოსახულება-ხატებებით არსებობენ. სამყაროს შავ-თეთრი დოკუმენტალიზმით ფიქსირებული და განცდილი პოზიცია ე.წ. ”სარკისებული სტადიის” ჩამოყალიბების აუცილებელი პირობაა. მაშინ ჩნდება იმედი: გაიგო და შეისმინო სხვისი ხმა და გასცე პასუხი. გასცე პასუხი ისე, რომ არ გეშინოდეს ამ სარკისებული ექოსი.

Alexandra Gabunia.2004.

When one is in a constant pursuit of reality, emotional experience becomes a constant accompanying process. At a level of discourse and reflection one tries to detach oneself, depart beyond the limits of consciousness – to cut the window. “windows let into the room the flow of light, objects, essences… as if the contact is being established with the essence, light/enlightment. Photography of this kind changes essentially the notion of the boundaries of artistic space and respectively, the status and the language of “optic reality”. These boundaries are ephemeral and do not post questions: where is art? Life or “no-life”? and what remains is the necessary metaphor of cognition, love, exchange, mystics, theology, poetry, painting and architecture. Crossing the optical limitations of human vision is naturally built on the basis of symmetric exchange: right-left, unlimited space and narrow path, death is the double of life, ugliness of beauty, smallness of greatness. The esthetic understanding of a daily rhythm, where everything seems to be accidental and is in contemplative position.

To penetrate the real world and unmistakable reality the optical-visual codes of Natela Grigalashvili exist by means of images. The position fixed and experienced through black-and-white documentalism of the world is a necessary condition of the evolution of the so-called “mirror stage”. Only then there is a hope to hear and comprehend the other’s voice and to be able to answer. Answer without being afraid of this mirrored echo.